De dag dat ik Jezus ontmoette – Charlotte Rørth

De Deense Charlotte Rørth was niet religieus en hield zich ook niet bezig met yoga. Toch had ze op een dag een spirituele ervaring die haar hele leven veranderde of in elk geval haar beleving ervan. In een kerkje in Spanje had ze een ontmoeting met Jezus. Ze was voor haar werk op reis en zat even uit te rusten op een bankje in de sacristie van de kerk. Jezus verscheen voor haar in een landschap met olijfbomen, dat leek op het Spaanse, maar het was Israël. Toen de verschijning voorbij was, zag de gids dat Charlotte straalde, alsof ze verliefd was, maar dan letterlijk, met licht om haar heen.

In De dag dat ik Jezus ontmoette beschrijft Charlotte Rørth hoe ze besluit om deze ervaring te benaderen op de manier die ze gewend is: als journalist gaat ze op zoek naar mensen die eenzelfde ervaring hebben gehad. Verder lezen

De stad en de tijd – Jonathan Robijn

Brussel is een beetje zoals West-Berlijn vroeger: een hoofdstad waar vooral Frans wordt gesproken terwijl in de omringende plaatsen het Nederlands de voertaal is. Deze bijzondere stad speelt de hoofdrol in De stad en de tijd. Het boek start ten tijde van de Wereldtentoonstelling in 1958, met het Atomium. In elk hoofdstuk speelt een andere Brusselaar de hoofdrol en ondertussen verstrijkt de tijd. Zo zijn er negen verhalen van elk dertig bladzijden.

Het start met de eigenaar van een parfumzaak. Zijn dochter komt haar grote liefde tegen, een Fransman. Dat is wel even slikken voor de Nederlandstalige familie, maar de man blijkt een uitstekende opvolger voor de parfumerie. De zaak is beroemd vanwege de bijzondere parfums en de eigenaar kan ruiken wat iemand nodig heeft. De dochters kunnen dat niet, maar de schoonzoon wel. Deze parfums duiken nog een paar keer op in andere hoofdstukken. Verder lezen

Leesreis door de provincies: Zeeland

Bij Zeeland denk ik aan de eilanden, de zee en de Deltawerken. Als kind bracht ik al eens een bezoek aan de imposante Oosterscheldekering en hoorde ik de verhalen over de grote watersnoodramp van 1953. Maar hoe was het nu echt voor die mensen? Om je in te leven is een roman toch de beste manier. In De verdronkene gaat Lidy uit Amsterdam naar Zeeland op 31 januari 1953. Ze gaat in plaats van haar zus Armanda naar de verjaardag van diens petekind. Armanda wil liever naar een feestje van een vriendin en Lidy heeft wel zin in een reisje met de auto. Toevallig is Lidy getrouwd met de halfbroer van die vriendin (hier moest ik ook even op puzzelen) en dus gaat Armanda met haar zwager Sjoerd naar het feestje. Daar hebben Armanda en Sjoerd het wel erg gezellig… niet wetend welk onheil ondertussen op Lidy afkomt.

In afwisselende hoofdstukken wordt het verhaal van de zussen Lidy en Armanda verteld. Het leven van Armanda gaat door, terwijl de laatste dagen van Lidy uitgebreid worden beschreven. Verder lezen

Zeven minuten na middernacht – Patrick Ness

Conors moeder is erg ziek; ze heeft kanker en moet chemotherapie ondergaan. Conor probeert zo goed mogelijk voor haar te zorgen. Zijn vader woont in Amerika met zijn nieuwe vrouw en dochtertje. Zijn oma komt wel regelmatig langs, maar Conor en oma kunnen het niet goed met elkaar vinden. Conor houdt hoop dat zijn moeder beter zal worden, al weet hij diep van binnen heel goed dat het ook anders kan aflopen. En dan zal hij bij zijn oma moeten gaan wonen… De situatie levert hem vaak vreselijke nachtmerries op, waarin een groot monster zijn moeder probeert te grijpen vanuit een afgrond.

Op een nacht kan Conor niet slapen. Hij ziet de oplichtende cijfers van zijn wekker naar middernacht gaan en dan, om 0.07 uur, verschijnt er een monster. Het is niet het monster waar hij zo vaak van droomt. Deze lijkt erg veel op de taxusboom die voor het huis staat. En dit monster praat tegen Conor… Die vindt het nog steeds doodeng, maar hij heeft wel de moed om terug te praten. Het monster legt uit dat hij drie verhalen zal vertellen en dat Conor het vierde verhaal moet vertellen, waarin de waarheid boven tafel zal komen.

Verder lezen

Mijn lange leeslijst #50books

Zoals elke lezer heb ik een lijst met boeken die ik nog wil lezen. Inmiddels is dat bij mij een beetje uit de hand gelopen; er staan namelijk honderden boeken op… Ik beschouw het nu meer als een bibliotheek dan dat ik de illusie heb dat ik al die boeken ooit ga lezen. Martha vraagt deze week in het kader van 50books:

Welke titels staan er op je nog te lezen lijst?

Daarom wil ik je vandaag laten zien hoe die lijst er bij mij uitziet en ik zal ook een paar titels noemen van boeken die ‘hoog’ op de lijst staan. Verder lezen

Malva – Hagar Peeters

Zowel voor de twitterleesclub als voor mijn leesclub in het echte leven staat Malva op de agenda. Schrijver Hagar Peeters heeft al een paar gedichtenbundels op haar naam staan. In deze roman zal dus vast ook wel wat poëzie doorsijpelen. Bovendien is de hoofdrol weggelegd voor de dochter van de beroemde dichter Pablo Neruda. Zij werd maar acht jaar oud, doordat ze een waterhoofd had. Tegenwoordig kan dat worden verholpen door het teveel aan hersenvocht via een drain af te voeren, maar in de jaren dertig was dat nog niet mogelijk.

Verder lezen

Stil – Susan Cain

Stil: de kracht van introvert zijn in een wereld die niet ophoudt met kletsen; blijkbaar spreekt die titel jullie erg aan, want in mijn laatste poll stemde bijna iedereen op dit boek. Zelf ben ik behoorlijk extravert en erg benieuwd wat ik zou kunnen leren over en van mensen die weinig zeggen. Alhoewel, dat is niet de definitie van introverte mensen, is één van de eerste dingen die ik leer. De definitie draait om de hoeveelheid prikkels die je het prettigst vindt om binnen te krijgen, of bij welk niveau je het beste functioneert. De extremen zijn makkelijk te herkennen: denk aan netwerktijgers en feestbeesten en de andere kant die ene stille collega die snel bloost en zachtjes praat. Veel mensen hangen daar een beetje tussenin.

Verder lezen