No en ik – Delphine de Vigan

Lou Bertignac is een klein meisje van 13 jaar met een IQ van 160, waardoor ze al in de vierde klas zit. Het houden van een spreekbeurt vindt ze het engste wat er bestaat. Daarom probeert ze eronderuit te komen, maar de docent merkt het op en vraagt waar haar spreekbeurt over zal gaan. Lou antwoordt spontaan dat ze het over daklozen zal hebben en dat ze daarbij het persoonlijke verhaal van een dakloze zal vertellen. Ze heeft immers net op het metrostation de jonge dakloze No ontmoet, die haar om een peuk vroeg.

Lou gaat terug naar No om haar te interviewen voor haar spreekbeurt en zo raken ze bevriend. Lou wil No graag helpen. Zou ze haar ouders kunnen overhalen om No bij hun thuis te laten wonen? Ze hebben toch een kamer over sinds haar babyzusje overleden is. Als lezer vraag je je af waar dit heen gaat. Zou het een goed einde worden of is No zo beschadigd dat een normaal leven er voor haar niet meer in zit?

download (33)

Lou is slim en denkt veel na: zijn de dingen zoals ze zijn, zoals haar ouders beweren?

We kunnen supersonische vliegtuigen bouwen en raketten de ruimte in sturen, een misdadiger identificeren door middel van een plukje haar of een heel klein huidschilfertje; (…) en heel vele informatie opslaan op een chip. En we kunnen mensen op straat laten doodgaan.

Ik vind het mooi dat Lou zo idealistisch is. Dat is typisch een eigenschap die de meeste volwassenen helaas niet meer hebben. Wat me ook opvalt is dat Lou niemand veroordeelt. Ze observeert, onthoudt en denkt na. Dat levert prachtige gedachten op. Ze worstelt met het feit dat haar verstand zich al een stuk verder heeft ontwikkeld dan haar lichaam en haar geest.

Bij het lezen van dit verhaal komt onvermijdelijk de vraag naar boven: hoe ga jij met daklozen om? Geef je ze wel eens een paar euro? Denk je dat het zin heeft om ze te helpen en hoe zou dat dan het beste kunnen? In No en ik wordt niemand veroordeeld, maar worden de verschillende personen heel mooi neergezet. Ik vind het een indrukwekkend, ontroerend boek.

Dit is het derde en laatste boek dat ik las in het kader van Ik lees Frans in september. In oktober gaan we met een aantal boekbloggers Engels lezen. Doe jij ook mee?

Advertenties

Een gedachte over “No en ik – Delphine de Vigan

  1. Als moeder van twee HB-kinderen lijkt dit mij een interessant boek!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s