Ten zuiden van de grens – Haruki Murakami

Veel van Murakami’s boeken zijn uitgeleend in de bieb. Ten zuiden van de grens staat er nog, dus die is voor mij. Meteen op de eerste bladzijde geniet ik al van die typische Murakami-stijl: korte zinnen, geen moeilijk taalgebruik, details zonder traag te worden, aandacht voor muziek en boeken, een jeugdliefde die veel indruk heeft gemaakt en mysterieuze gebeurtenissen. Daarbij maakt het overigens niet uit of het boek vertaald is door Elbrich Fennema (dit boek en Norwegian Wood) of Jacques Westerhoven (1q84), want zij leveren allebei uitstekend werk.

Ten zuiden van de grens gaat over het liefdesleven van Hajime. Als kind is hij bevriend met Shimamoto, een meisje dat net als hij enig kind is, wat in de jaren ’60 nog niet zo gebruikelijk is in Japan. Shimamoto sleept met haar been en daarom zitten ze vooral samen op de bank te kletsen en naar platen te luisteren. Als ze twaalf jaar zijn, verhuist Hajime naar een andere stad en ze raken elkaar uit het oog.

9789025442613

Hajime heeft nog wat vriendinnetjes op de middelbare school en na een eenzame periode ontmoet hij Yukiko, waarmee hij trouwt. Yukiko lijkt een eenvoudige vrouw. Hajime is niet ongelukkig met haar. Ze hebben twee dochters en leiden een gewoon leven. Hajime leent geld van zijn schoonvader om zijn eigen bedrijf op te zetten, zodat hij kan ontkomen aan zijn oersaaie kantoorbaan. Hij opent een jazzbar die goed loopt. Op een dag komt zijn vroegere vriendinnetje Shimamoto langs in de bar en dat zorgt voor een lawine aan gevoelens bij Hajime.

Shimamoto is geheimzinnig. Ze vertelt niets over haar leven, behalve dat ze nooit heeft gewerkt. Het valt Hajime op dat ze wel peperdure kleding draagt. Shimamoto en Hajime halen enkel herinneringen van vroeger op en filosoferen over het leven. Ik denk: ‘Doe het niet! Blijf bij je vrouw en kinderen. Je weet niets van die wazige Shimamoto. Ze komt en gaat wanneer het haar uitkomt. Wat heb je voor toekomst met haar?’ Maar Hajimes gevoelens zijn te groot en hij moet ervoor gaan, dat weet ik ook en ik smul van het verhaal (anders zou het ook maar een saai verhaal worden over een saaie man die geen avonturen beleeft. Oh wacht, dat is bijna een quote van Tolkien uit The Hobbit, dat ik tegelijkertijd met dit boek las.) En toch, hoe fout ik het ook vind dat Hajime vreemd gaat, Murakami beschrijft het zo prachtig dat het heerlijk is om dit te lezen. Wat daarna gebeurt is verrassend en het geheel wordt mooi afgerond.

Het enige wat ik jammer vind is dat dit boek maar 235 bladzijden telt… Ik zie ineens niet meer zo op tegen het lezen van een dikke Murakami, zoals Kafka op het strand of De opwindvogelkronieken. Dat wordt dus een goed voornemen voor 2015: een lekker dik boek van Haruki Murakami lezen.

Advertenties

8 gedachtes over “Ten zuiden van de grens – Haruki Murakami

  1. ik heb een paar jaar terug “Norwegian wood” gelezen en de film van het boek gezien. Het boek vond ik mooi, de film matig. Ik ben nu “Stlle sneeuwval” van Yunichiro Tanazaki aan het lezen. Een van de vrouwelijke hoofdpersonen uit dat boek heet ook Yukiko, ik vraag me af of het toevallig is dat Murakami zijn vrouwelijke hoofdpersoon ook Yukiko heet, of dat het een verwijzing is naar het boek van Tanazaki. Groetjes, Erik

    Like

  2. Toevallig (?) heb ik ook net een boek van Murakami gelezen/besproken maar ik vond het helaas niet veel bijzonders. Ik geef het/hem echter nog een kans….
    http://joke-boekhappen.blogspot.nl/2014/12/my-first-murakami-de-kleurloze-tsukuru.html

    Like

  3. Oh ik moet echt meer boeken van Murakami lezen! Jouw enthousiasme werkt aanstekelijk. Enne, die quote uit The Hobbit past perfect ;-)

    Like

  4. Mij spreekt dit boek wel aan. Ik zet het op mijn te lezen lijst.

    Like

  5. Van Murakami probeer ik ieder jaar wel minstens 1 boek te lezen. Tot nu toe bevallen ze me erg goed (een uitzondering daargelaten). Dit boek ken ik nog niet maar spreekt me wel aan. Dus die ga ik toevoegen aan mijn leeslijst.
    Wist je dat Murakami ook een jazzbar heeft gehad voordat hij begon te schrijven?

    Like

  6. Je zult geen spijt krijgen van die dikke Murakami’s! Ik vind de twee die je vernoemt zijn beste boeken. Zijn debuut verschijnt trouwens binnenkort in vertaling – ik ben er erg benieuwd naar!

    Like

  7. […] krijg ik maar geen genoeg! Na Norwegian Wood en de trilogie 1q84 las ik een paar maanden geleden Ten zuiden van de grens. Dat was zo uit en daarom was ik nu wel toe aan een lekker dik boek van Murakami. Naast Kafka op […]

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s