Weerwater – Renate Dorrestein

Als Renate Dorrestein als gastschrijver voor een paar maanden in Almere gaat wonen, vindt er een apocalyptische gebeurtenis plaats. Het lijkt erop dat alleen Almere gespaard is, terwijl de rest van de wereld is vergaan. Niemand die de stad uit gaat, komt ooit terug. De stroom valt uit en na wat haperingen is dat definitief. Ten tijde van de ramp is het een maandag in de zomer. Veel mensen zijn op vakantie of naar hun werk in een andere plaats. Degenen die overblijven zijn voor het grootste deel vrouwen en pubers, plus tweehonderd gedetineerden… Hoe zal deze populatie een nieuwe samenleving opbouwen?

1Weerwater_9789057597121_VP_-_kopie

In het begin vroeg ik me af of dit een voorspelbaar verhaal zou worden. Ik heb immers de afgelopen tijd wel meer boeken gelezen waarin de wereld vergaat, zoals de trilogie van Margaret Atwood. Daar lijkt dit verhaal helemaal niet op. Wel is het net zo verrassend en fantasierijk. Renate als stadsschrijver lid geworden van het stadsbestuur, samen met drie PVV’ers die nog over zijn en de gevangenisdirecteur. Zijzelf speelt een hoofdrol, maar het verhaal wordt vanuit diverse personen verteld, jong en oud, vrouw en man, ex-gedetineerde en streng gelovige. Op die manier is het een kleurrijk verhaal dat ik bijna te snel lees om het goed in me op te nemen. Zo graag wil ik weten hoe het verdergaat.

Almere, stad zonder geschiedenis, stad zonder toekomst? De overgebleven mensen hebben de behoefte om hun eigen historie te creëren. Daarom krijgt Renate regelmatig de vraag of ze iemands levensverhaal wil opschrijven, al wordt er niet veel meer gelezen. Iedereen is de hele dag bezig om zichzelf van voedsel te voorzien, dus tijd en zin om te lezen hebben mensen niet meer. Boeken uit de bieb worden gebruikt om vuur mee te maken, dat is makkelijker dan hout hakken.

De praktische details zijn mooi uitgewerkt. Maar het gaat dieper. De vrouwen verlangen naar baby’s, maar niemand wordt zwanger, hoe de mannen ook hun best doen. Bovendien ziet niet iedereen het zitten om een kind te krijgen met een ex-gedetineerde. Veel keus is er echter niet meer. Eén van de weinige jonge mannen is Dennis, maar hij heeft vlak voor de ramp ontdekt dat zijn vader zelfmoord had gepleegd en niet door een ongeluk om het leven is gekomen. Hij wil zijn genen daarom liever niet doorgeven. Dit thema komt regelrecht uit het leven van Renate Dorrestein zelf: haar zus heeft zelf een einde aan haar leven gemaakt en dit heeft veel invloed op Renates leven gehad.

Weerwater is de eerste roman van Renate Dorrestein na haar writer’s block, waar ze het boek De blokkade over schreef. In dagblad Trouw schrijft ze:

Weerwater maakte iets los: ik was bezig een niet-perfecte wereld te beschrijven en besefte dat de mens in een niet-perfecte wereld zelf óók minder perfect hoeft te zijn, wat leidt tot minder somberheid, depressie en andere verschijnselen die een mens tot suïcide drijven. Zelfmoord is een probleem van de wereld, concludeerde ik, niet van de mensen. Ik was bezig aan een roman, maar deze conclusie was een prachtige bijvangst.  Ik ademde mijn schrijfblokkade open, rekende af met mijn trauma en onthief mijzelf van mijn onmogelijke opdracht. (…) Almere redde mijn leven als schrijfster.

Dit boek, van mijn lievelingsschrijfster en met één van mijn favoriete thema’s, kreeg de hoogste prioriteit. Ik moest het gewoon meteen lezen. Daarom past het ook prima in het Prioriteitenkabinet dat vandaag het thema is van de bloggers van Een perfecte dag voor literatuur. Klik hier om te lezen welke boeken prioriteit hebben gekregen bij andere boekbloggers.

cropped-logo_ikleesnederlands_a_v2

Advertenties

7 gedachtes over “Weerwater – Renate Dorrestein

  1. Heb nog nooit iets van Dorrestein gelezen, maar daar komt binnenkort verandering in!

    Like

  2. Ik sluit mij bij Literasa aan. Laatst heb ik trouwens ook een boek gekocht van Rascha Peper (Russisch blauw), naar aanleiding van jouw blogpost over favoriete vrouwelijke auteurs.

    Like

  3. […] met glutenallergie. Mijn favoriete schrijfster Renate Dorrestein kwam met een nieuw boek: in Weerwater wordt Almere afgesloten van de buitenwereld door een grote mistbank. Er is geen elektriciteit meer. […]

    Like

  4. […] geprobeerd door Renate Dorrestein aan te stellen als stadschrijver. Ik heb genoten van haar boek Weerwater, maar het heeft me niet bewogen tot een bezoek aan Almere. De vraag van #50books voor deze week […]

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s