Alle zeeën zijn geduldig – Ineke Riem

Op de middelbare school lazen we af en toe poëzie bij Nederlands, maar ik weet niet eens meer of ik weleens een hele bundel heb gelezen. Wat ik me wel goed kan herinneren is dat we allemaal een gedicht uit het hoofd moesten voordragen, wat best wel leuk was. De afgelopen jaren zag ik weleens besprekingen van gedichtenbundels en dan dacht ik steeds: ‘Poëzie ga ik wel weer lezen als ik ouder ben, dan heb ik daar hopelijk wat meer geduld voor.’

Alle zeeen zijn geduldig

Toch heb ik nu een gedichtenbundel in huis, getiteld Alle zeeën zijn geduldig. Deze is gemaakt door Ineke Riem, die geboren is in 1980, en dat trok me over de streep. Wat zou iemand van mijn leeftijd dichten? Op school lazen we immers vooral poëzie van overleden mannen. Het boekje is van een opvallend formaat, bijna vierkant. Het is niet zo dik, wat ik ook niet verwacht bij een gedichtenbundel. Gedichten kosten immers tijd. Ik ga zitten en lees het eerste gedicht. Ik laat het maar gewoon binnenkomen en lees het nog eens, dan begrijp ik het beter. En nog eens. En mijmer nog een beetje na. Even verderop vind ik dit pareltje:

Wij waren geheim

Onvindbaar waren we die lange dag:
we waren de paadjes achterlangs en binnendoor,

brandnetels en berkenstammen, de ondoorzichtige
oude kas achter in de tuin van een van ons,

hutten in de bomen, in de bosjes waren we,
verstopt onder bruggetjes en laaghangende

takken van treurwilgen bij de gracht. We wisten alles
van stekelbaars en salamander, verschansten ons

achter een groenblijvende haag. We waren geheim.

In de avond lagen we nog op warme tegels, keken
naar parende libellen. De geur van kamperfoelie

drukte ons plat tegen de hemel. Orion prikte
de nacht in onze vingers. We werden moe.

Ongewild vielen we in bloei.

Zo gaat het verder: af en toe grijp ik naar het bundeltje en lees een gedicht. Het gaat over het dagelijks leven, over kleine dingen. Vaak zijn er jeugdherinneringen in verwerkt. Het zijn net schilderijtjes. De laatste zin van een vers doet me regelmatig glimlachen. Het ene gedicht spreekt me natuurlijk meer aan dan het andere, soms begrijp ik er niets van, maar een heleboel vind ik erg mooi. Op de omslag en binnenin staan pentekeningen van de schrijfster zelf, waar ik minstens zoveel van geniet als van de woorden. De uil is mijn favoriet.

Eerder publiceerde Ineke Riem de roman Zeven pogingen om een geliefde te wekken, die ik nu zeker wil lezen. En het genre poëzie, dat houd ik er ook in. Wie weet er nog een mooie bundel?

cropped-logo_ikleesnederlands_a_v2

Advertenties

4 gedachtes over “Alle zeeën zijn geduldig – Ineke Riem

  1. Persoonlijk houd ik erg van de gedichten van Toon Tellegen maar ik weet niet of dat dat iets voor jou is?

    Like

  2. […] op school wel gedichten lezen, maar ik kan me niet herinneren dat ik eerder een hele bundel las. Alle zeeën zijn geduldig van Ineke Riem was zo’n mooie leeservaring dat daarna nog drie andere gedichtenbundels […]

    Like

  3. […] jaar las ik de prachtige gedichten van Ineke Riem in haar bundel Alle zeeën zijn geduldig. Haar debuut Zeven pogingen om een geliefde te wekken is proza, maar op een zeer mooie, poëtische […]

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s