I never promised you a rose garden – Hannah Green

Deborah heeft schizofrenie. Als ze zestien jaar is, wordt ze door haar ouders naar een psychiatrisch ziekenhuis gebracht. Het is rond 1960 en de ouders mogen hun dochter maandenlang niet bezoeken. Wellicht heeft dat te maken met de gedachte dat schizofrenie wordt veroorzaakt door de opvoeding, die tegenwoordig achterhaald is. Het is erg zwaar voor ze, maar vanwege het taboe dat op psychische ziektes rust delen ze niets met familie of vrienden. Iedereen krijgt een smoes te horen en ook zusje Suzy wordt pas na een paar maanden de waarheid verteld over waar haar zus heen is. Vooral Deborahs vader vindt het vreselijk dat z’n dochter in een gevangenis met schreeuwende vrouwen zit, maar voor haarzelf voelt het veilig ten opzichte van de buitenwereld. De patiënten begrijpen elkaar en ze voelen elkaar aan, ook al lijkt het voor anderen dat ze geen gevoel hebben.

Het grootste deel van het boek speelt zich af in de gedachten van Deborah. Ze leeft half in een andere wereld, die Yr heet. Het doet mij erg denken aan een complexe fantasy-wereld met vreemde wezens en een eigen taal. Na een stuk gelezen te hebben zie ik dezelfde elementen steeds terugkomen en blijkt het wel mee te vallen met hoe ingewikkeld Yr in elkaar zit. Ik begrijp het niet volledig, maar het geeft wel een goed beeld van wat er om kan gaan in iemand met deze ziekte. Deborah vlucht naar Yr als de aardse wereld haar overweldigt. Ze neemt dan niets meer waar van onze wereld en kan geen Engels spreken. Maar ook als ze wel in gesprek is met een ander mens, ziet ze alles vlak en in grijstinten, dus zonder derde dimensie en zonder kleur.

I never promised you a rose garden

Dokter Fried is een beroemde psychiater. Deborah lijkt misschien een hopeloos geval, maar dokter Fried zegt dat ze niet zoveel energie in haar zou steken als ze geen goede kans zag op herstel. Soms bereiken dokter Fried en Deborah een doorbraak, maar andere keren valt ze weer helemaal terug en wordt ze in koude, natte lakens gewikkeld en vastgebonden. De strijd van Deborah is zeer indrukwekkend. Ze moet echt alles geven en dan nog heeft ze regelmatig een terugval. Soms gaan patiënten van de zwaarste afdeling D weer de wereld in en dat geeft de anderen hoop, maar af en toe komt er ook iemand terug en dan vraag je je met de patiënten af of het mogelijk is om ooit weer helemaal beter te worden als je zo ziek bent.

I never promised you a rose garden geeft een inkijkje in de psychiatrie van de jaren ’60, maar vooral in het leven van een schizofrenie-patiënt. Wat moeten die mensen vechten voor hun leven, dat voor anderen zo vanzelfsprekend is. Hannah Green heeft dit ontzettend goed verwoord. Dit boek moet je echt lezen als je geïnteresseerd bent in dit thema. Want de psychiatrie is erg veranderd in vijftig jaar, maar de ziekte schizofrenie is nog steeds een realiteit waar mensen elke dag mee te maken hebben.

Advertenties

4 gedachtes over “I never promised you a rose garden – Hannah Green

  1. Dit boek wil ik zeker eens lezen. Bedankt voor je recensie!

    Liked by 1 persoon

  2. Klinkt interessant. En het is toch nog redelijk actueel, aangezien er nog altijd een taboe is op psychische ziekten. Waarschijnlijk wel veel minder dan in de jaren ’60, maar toch.

    Liked by 1 persoon

  3. Eén van mijn favorieten. Zó goed geschreven. In haar wereld, in haar hoofd.

    Liked by 1 persoon

  4. Dit boek heb ik gelezen toen ik een jaar of 17 was, misschien zelfs wel voor m’n lijst. Maar toen heb ik er niet veel van begrepen. Hij stond al wel op het lijstje van te herlezen boeken en is weer een stukje gestegen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s