Corpus delicti – Juli Zeh

Met de leestweeps bespreken we literatuur via twitter, op een afgesproken tijdstip. Vanavond is het weer zover. Deze keer hebben de organisatoren op verzoek van lezers gekozen voor een dystopie.

Juli Zeh schept een kille wereld waarin een gezond lichaam het hoogste doel is. Ziektes zijn zoveel mogelijk uitgeroeid door vergaande hygiënische maatregelen. Men geeft elkaar geen handen, het bos is tot verboden gebied verklaard en voedsel wordt in vastgestelde verhoudingen verstrekt. Sigaretten en koffie zijn verboden. De mensen moeten elke maand rapportages inleveren om aan te tonen dat ze genoeg hebben gesport en geen ziektes onder de leden hebben. Relaties zijn alleen toegestaan tussen personen waarvan het immuunsysteem ver genoeg uit elkaar ligt. Wie zich niet aan de regels houdt, riskeert straffen van geldboetes tot schijndood, waarbij je wordt ingevroren.

In deze wereld leeft Mia Holl. Het boek start (na een voorwoord) met de veroordeling van Mia tot schijndood vanwege terrorisme en andere overtredingen. Het grootste gedeelte van het boek wordt vanuit haar verteld. Het gaat niet goed met Mia na de dood van haar broer en ze zit een paar weken thuis op de bank. Dat lijkt niet zo gek, maar het past niet bij het regime waaronder ze leeft. Als politie-agent Kramer op bezoek komt, wordt langzaam maar zeker duidelijk wat er aan de hand is. In flashbacks wordt verteld wat er is gebeurd met broer Moritz.

Het boek leest vlot, ook vanwege de korte hoofdstukken, maar toch vind ik het niet makkelijk te doorgronden. De vertaling van Hilde Keteleer is over het algemeen goed te verteren, al vind ik het gek dat ze het over ‘tuben’ in plaats van ‘tubes’ heeft (in het Duits staat het er vast zo). Bovendien heb ik de indruk dat ik sommige dingen niet begrijp vanwege de vertaling. Maar dat is altijd lastig te beoordelen als je het origineel niet kunt lezen.

corpus-delicti

De sfeer is afstandelijk. Ergens past dat ook wel bij zo’n steriele wereld. Mia komt koel over en ik vind haar niet sympathiek, maar ik ben steeds nieuwsgierig naar hoe deze wereld in elkaar steekt. De beschouwingen hierover zijn soms een beetje droog, maar tegelijkertijd zit het sterk in elkaar. Daarom vind ik het jammer dat bepaalde zaken juist helemaal niet zo futuristisch aandoen en dan doel ik vooral op al het papier dat erin voorkomt: pen en papier, treinkaartjes, boeken, kranten. Aan de andere kant hebben ze wel chips in hun bovenarm. Andere details zijn haast grappig: de krant heet ‘Het gezond verstand’ en iedereen groet elkaar met ‘Santé’. De titel vind ik ook sterk gekozen: Corpus delicti verwijst naar het voorwerp waarmee een misdrijf is gepleegd, maar letterlijk betekent het: lichaam van het delict.

Mia wordt uiteindelijk opgepakt, zoals je als lezer vanaf het begin al weet. Er wordt spanning opgebouwd doordat er een opstand lijkt te ontstaan, terwijl Mia wordt verhoord en gemarteld. Er zijn mensen die Mia steunen tijdens het rechtsproces dat tot haar veroordeling leidt. Sommigen rekenen zichzelf tot de groep ‘Recht Op Ziekte’. Dit geeft boeiende filosofieën: is het leven beter als ziekte niet meer bestaat of missen we dan belangrijke levenservaringen? Deze overwegingen maken dit boek echt de moeite waard.

Terwijl ik dit blogartikel voorbereid, krijg ik een e-mail van Amnesty International met het volgende bericht:

14-JARIGE JONGEN GEMARTELD EN VERDWENEN

Op 12 januari viel de Egyptische nationale veiligheidsdienst het ouderlijk huis binnen van de 14-jarige Aser Mohamed. De agenten zeiden Aser mee te nemen voor een kort verhoor. Aser was daarna 34 dagen spoorloos.

Aser vertelde dat hij elektroshocks kreeg en urenlang achter elkaar werd opgehangen aan zijn armen en benen. Daarmee wilden de agenten hem dwingen misdrijven te bekennen die hij niet heeft gepleegd. Na deze marteling ‘bekende’ hij uiteindelijk onder meer dat hij betrokken was bij een aanslag op een hotel in Cairo. Aser zit nu in voorarrest, terwijl dat in Egypte verboden is voor kinderen onder de 15.

Amnesty roept de autoriteiten van Egypte op Aser onmiddellijk vrij te laten, de martelingen te onderzoeken en de verantwoordelijken te berechten.

Hiermee komt het verhaal van Mia Holl griezelig dicht bij de waarheid. Het geeft dit soort boeken een grote extra lading, want hiermee leren we hoe belangrijk onze vrijheid is. Laten we die koesteren!

Advertenties

3 gedachtes over “Corpus delicti – Juli Zeh

  1. Hmm… dat klinkt erg interessant. Maar ook als een boek waar je echt even voor moet gaan zitten. Ik weet het niet.

    Like

  2. Klinkt echt als een goed boek. Het is ook niet allemaal vergezocht. We zijn als maatschappij nogal hard geobsedeerd met het idee van een gezond, jong lichaam te behouden.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s