Hoe lees ik – Lidewijde Paris

Soms heb ik het idee dat ik dingen mis bij het lezen van literatuur. Andere lezers zien dan verwijzingen of symboliek, terwijl ik gewoon een goed verhaal heb gelezen en er verder niet zoveel achter zoek. Bij de literatuurlessen op school haalde ik daardoor nooit hoge cijfers, hoeveel ik ook las. Lidewijde Paris is ervan overtuigd dat je kunt leren om meer uit een boek te halen. Daarom geeft ze literatuurlezingen, om haar jarenlange ervaring in het boekenvak te delen. In Hoe lees ik? beschrijft ze hoe zij zelf leest.

Ik aarzel nog wel even: wil ik de ‘trucjes’ van schrijvers wel doorzien? Maar ik besluit dat het juist mooi is om meer uit een boek te kunnen halen. Bovendien kan dit boek helpen om met anderen over boeken te praten: het geeft je begrippen en handige vragen die je kunt gebruiken in boekenclubs of op je boekenblog. Er valt dus veel te leren!

lidewijdeparishoeleesik

De eerste les staat op de voorkant, die ik niet erg mooi maar wel leuk en handig vind. Overigens komen deze vragen niet terug aan de binnenkant, dus mis ze niet! Het is duidelijk dat Lidewijde heel goed heeft nagedacht over de structuur van haar boek. Er zijn drie delen: het eerste gaat over basisbegrippen, het tweede over stijlfiguren en het derde over de context van een roman. Het leest heel vlot, al heb ik op een paar plekken wat moeite kost met het omschakelen van de ene naar de volgende paragraaf, omdat er geen verbindingszin is. Maar het is zo interessant dat ik toch snel door wil lezen.

Lidewijde gebruikt lekker veel voorbeelden uit bekende boeken, dus de kans is groot dat je er een paar van hebt gelezen: Elena Ferrante, Philippe Claudel, Arnon Grunberg, David Mitchell en zelfs Dan Brown komt even voorbij (maar niet lang, want de schrijfster merkt op dat hij alles uitlegt en haar boek niet nodig is om De Da Vinci code te begrijpen). De voorbeelden zijn soms wel lang, tot meer dan tien bladzijden, maar ik vind het heerlijk om ze te lezen en zo weer nieuwe inspiratie op te doen van boeken die ik wil lezen.

Lidewijde Paris is een echte docent. Steeds legt ze wat theorie uit (op een enthousiaste manier, met humor) en voor het voorbeeld begint geeft ze meestal een opdracht: “Lees en probeer uit te vinden….” Een aantal keren verlies ik me in het verhaal en vergeet op te letten. Daarna vertelt Lidewijde wat ze zelf heeft gevonden in het fragment. Ik denk vaak: dat zou ik er zelf nooit uit halen. Toch helpt het me om beter op te letten en verder na te denken. Terwijl ik dit boek lees, ben ik ook in andere boeken bezig en zitten de vragen uit Hoe lees ik? in mijn achterhoofd: hoe is de structuur, wat is het perspectief, is er beeldspraak, zijn er verwijzingen of andere stille signalen? Had ik dit boek als tiener maar gehad, dan had ik misschien wel wat minder beroerde cijfers voor literatuur gehaald.

Dit boek heb ik gelezen voor de boekenclub ‘Een perfecte dag voor literatuur’. Klik om te lezen wat andere bloggers hier vandaag over hebben geschreven. Met dank aan uitgeverij Nieuw Amsterdam voor het recensie-exemplaar. 

Advertenties

16 gedachtes over “Hoe lees ik – Lidewijde Paris

  1. Lijkt me een erg interessant boek! Ik kom straks langs een boekhandel, en ik denk dat ik maar even ga spieken of ze ‘m daar hebben :) Vind het namelijk altijd erg knap als mensen vanalles uit boeken weten te lezen wat ik er niet in lees. Maargoed: dat maakt het bespreken van boeken met elkaar dan wel weer extra leuk :)

    Liked by 1 persoon

  2. En hoe is het nu me je leesplezier? Dat is waar ik dan bang voor ben. Ik wil een boek ervaren en niet met mijn hoofd kapot analyseren.

    Like

    • Oh daar heb ik geen last van hoor :) het idee dat ik er een blog over wil schrijven zorgt soms wel voor wat meer ‘meta-gedachtes’ tijdens het lezen, maar als die me erg storen dan schrijf ik ze op om me vervolgens weer in het verhaal te verliezen… Overigens had het lezen voor de lijst op de middelbare school wel als effect dat ik een aantal jaren amper literatuur heb gelezen. Maar dat heb ik inmiddels wel weer ingehaald ;)

      Like

  3. Staat op mijn wil ik binnenkort echt een keer lezen, net als die over poëzie leren lezen en begrijpen (olijven moet je leren eten, dacht ik).
    Ik kan er vast veel van leren.

    Liked by 1 persoon

  4. Stien den Braber

    Leuk boek! Ik vind wel dat leesplezier voorop staat. Waarom vind je een boek mooi? Een goed verhaal heeft meer lagen. Of je nu geniet van het verhaal of geniet van de verwijzingen en de laag eronder, is niet beter of minder. Maar het is wel leuk om te kunnen kiezen. Ik hoop dat dit boek snel in de bieb komt.

    Liked by 1 persoon

  5. Leuke afsluiter ;-)
    Heb ik soms ook bij bepaalde boeken of wanneer ik iemand bevlogen over zijn vak hoor praten. Maar misschien heb ik vroeger ook wel niet genoeg mijn best gedaan en lag het meer aan mij dan aan de leraren/boeken uit die tijd.

    Liked by 1 persoon

  6. Een goed boek lees je voor je plezier èn het biedt de mogelijkheid er meer uit te halen. Tip: lees eerst lekker door, als je helemaal door het verhaal gegrepen wordt. En lees het dan nog een keer om meer te ontdekken, als je daar behoefte aan hebt, voor jezelf, de leesclub of je blog. Als een boek alleen maar geduid kan worden door het diepgaand te analyseren, valt zoiets bij mij niet onder de noemer van “goed boek”. Het moet ook boeien zonder analyse, je moet er zo door gegrepen worden, dat je de rest even vergeet.

    Like

  7. Helemaal mee eens hoor, ik had het boek ook graag vroeger willen lezen, al was ik daar misschien minder ontvankelijk voor dat weer wel.

    Liked by 1 persoon

  8. Ik ga wel op het lijst zetten. Maar ik denk dat ik dat bij aantal boeken wil toepassen. Wel vraag ik mij af, heb je dan nog wel leesplezier als met al die vragen in je hoofd zit? Zoek je dan niet teveel naar bepaalde aspecten van het boek waardoor je over andere aspecten heen kan lezen?

    Like

  9. […] mijn leesclub koos voor Het kleine meisje van meneer Linh, een boekje dat ik ook al tegenkwam in Hoe lees ik? van Lidewijde Paris. Het fragment dat zij citeert sprak mij erg aan en daarom was ik erg benieuwd […]

    Like

  10. […] herken veel uit haar boek Hoe lees ik? Ze vertelt over stille signalen, dat zijn impliciete boodschappen in de literatuur. Het zorgt […]

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s