Verre jaren – Konstantin Paustovski

Bij de eerste zinnen van Verre jaren ben ik al helemaal onder de indruk. Wat waanzinnig mooi geschreven! Twee veellezers raadden me deze autobiografische serie van zes boeken aan, omdat het zo prachtig is. En ze hebben gelijk. In dit eerste deel beschrijft Konstantin Paustovski zijn jeugd in Rusland rond 1900. Het lijkt wel een soort sprookjeswereld met betoverende landschappen. Er zijn excentrieke ooms en tantes, zoals de oom die wereldreiziger is en de fantasie van de kleine Kostik op hol doet slaan. Het is heerlijk om te lezen hoe de jongen de wereld om zich heen observeert.

Als Paustovski zestien jaar is, wordt zijn vader ontslagen en het gezin valt uit elkaar. Eerst woont hij een tijdje bij zijn oom en tante, maar hij wil terug naar zijn oude gymnasium. Dus hij zal voortaan voor zichzelf moeten zorgen door bijlessen te geven. Ondertussen is hij ook gewoon een scholier die geintjes uithaalt met docenten, waar hij tegelijkertijd ook ontzag voor heeft. Paustovski blijft een dromer, die enorm geniet van literatuur en theater.

Het leek alsof het theater voor altijd dood was, ingesponnen in spinnewebben, en dat niemand hier nog zou spelen.
Maar nu gingen de deuren open, er werd schoongemaakt en gelucht, men legde lopers uit en het stof werd uit de fluwelen bekleding van de loges geklopt, zodat ze van grijs weer kersrood werden.
In de zaal ging de kroonluchter aan. Eerst glansden de oude kristallen pegeltjes nog dof en onzeker maar toen zij onder de eerste muziekklanken huiverend moed vatten, begonnen zij te flonkeren als bonte, tinkelende sterretjes.

Paustovski geeft een gedetailleerd beeld van het leven van gewone mensen in het Rusland van een eeuw geleden. Reizen doet men per trein, koets of slede en het duurt wel een paar dagen om van de ene plaats naar de andere te komen.

Voor het eerst kende ik dat onbezorgde gevoel van op reis zijn, wanneer je nergens aan hoeft te denken en niets anders te doen hebt dan te kijken naar de aan het raam voorbijglijdende korenvelden, bosschages en kleine stationnetjes waar boerenvrouwen op blote voeten melk verkopen, naar riviertjes, wisselwachters en stationschefs met stoffige, rode petten op, naar ganzen en naar dorpskinderen die onder het roepen van ‘Meneertje, gooi een kopeke naar buiten!’ met de trein meehollen.

Qua schrijfstijl blijft het adembenemend mooi, wat zeker ook te danken is aan de uitstekende vertaling van Wim Hartog. Die heeft zijn werk herzien voor de heruitgave van deze serie door uitgeverij Van Oorschot. Achterin staat een begrippenlijst met nuttige achtergrondinformatie. De eerste twee delen zijn in één band te koop, wat een zwaar boek oplevert. Daarom heb ik voor het e-book gekozen, waarin het volgende deel dus al voor mij klaarstaat. Wordt vervolgd!

Advertenties

5 gedachtes over “Verre jaren – Konstantin Paustovski

  1. Hoi Lalagè, met de heruitgave van zijn autobiografie bewijst uitgeverij van Oorschot vele enthousiaste lezers een dienst. Ook de overige 5 delen van zijn autobiografie en het losse deel “De gouden roos” zijn prachtig. Paustovskij heeft ook een paar romans geschreven, maar die halen het niet bij zijn autobiografie. Ik ben van plan om zijn autobiografie voor de derde keer te gaan lezen, zodat ik er ook over kan gaan bloggen. In ieder geval heb je nog veel moois te gaan. Groetjes, Erik

    Liked by 1 persoon

  2. Wat een inspirerende recensie Lalagè! Ik heb nog niets van Paustovski gelezen, maar ik weet nu al dat dit mij zal liggen. Dit omdat ik Rusland zo’n fascinerend land vind.

    Liked by 1 persoon

  3. […] maanden wilde ik graag door in het tweede deel van de autobiografie van Konstantin Paustovski. In Verre jaren las ik over zijn kindertijd, die hij op weergaloze manier beschrijft. Onrustige jeugd gaat over […]

    Like

  4. […] Paustovski, die ook oorlogen heeft meegemaakt. Wat kan die man prachtig schrijven. Ik las het eerste en tweede deel van de zes. In 2018 zal ik hier zeker mee verdergaan, ook al is mijn voornemen […]

    Like

  5. […] jaar las ik het prachtige eerste deel over de jeugd van Konstantin Paustovski en het indrukwekkende tweede deel over zijn studententijd […]

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.