Leesreis door de provincies: Zeeland

Bij Zeeland denk ik aan de eilanden, de zee en de Deltawerken. Als kind bracht ik al eens een bezoek aan de imposante Oosterscheldekering en hoorde ik de verhalen over de grote watersnoodramp van 1953. Maar hoe was het nu echt voor die mensen? Om je in te leven is een roman toch de beste manier. In De verdronkene gaat Lidy uit Amsterdam naar Zeeland op 31 januari 1953. Ze gaat in plaats van haar zus Armanda naar de verjaardag van diens petekind. Armanda wil liever naar een feestje van een vriendin en Lidy heeft wel zin in een reisje met de auto. Toevallig is Lidy getrouwd met de halfbroer van die vriendin (hier moest ik ook even op puzzelen) en dus gaat Armanda met haar zwager Sjoerd naar het feestje. Daar hebben Armanda en Sjoerd het wel erg gezellig… niet wetend welk onheil ondertussen op Lidy afkomt.

In afwisselende hoofdstukken wordt het verhaal van de zussen Lidy en Armanda verteld. Het leven van Armanda gaat door, terwijl de laatste dagen van Lidy uitgebreid worden beschreven. Verder lezen

Panorama West – Wanda Bommer

In de week na Kerst is Britt op Terschelling met haar nieuwe vriend Martijn. Het eerste deel van Panorama West wordt vanuit haar verteld. Ze maken een avondwandeling en de sfeer is niet zo goed. Ik vind die Martijn een eikel, zo stom als hij tegen z’n vriendin doet. Britt ergert zich ook, omdat Martijn zo vaak over zijn vorige vriendin Francis praat. Met haar was hij ook op Terschelling. Maar Britt weet nog steeds niet hoe het kwam dat Francis niet levend terug naar de wal is gegaan.

Na vijfentwintig bladzijden begint deel twee en verspringt het perspectief naar Martijn. Dit middendeel is het langste. Aan het einde volgt nog een kort derde deel, waarin de wandeling van Martijn en Britt vanuit hem wordt verteld. In het middendeel vertelt Martijn hoe hij drie jaar geleden met Francis naar Terschelling ging om daar een week met haar familie door te brengen. Hij verheugt zich op veel tijd met zijn tweetjes, maar dat pakt anders uit. Ze moeten een huisje delen met de oudere zus van Francis en haar man en zoontje van vijf. In huisje ernaast zitten de ouders van Francis en in het andere huisje haar jongere zus met man en tweeling. De familie zit op elkaars lip, al zijn de ouders wel steeds de hort op, terwijl zij deze week in Panorama West juist hadden bedacht om veel tijd met elkaar door te brengen.

panorama-west

Verder lezen

Miss Peregrine’s home for peculiar children – Ransom Riggs

In de zomer ging ik met mijn moeder en mijn echtgenoot naar de film van de Grote Vriendelijke Reus, die was erg leuk! Aan het begin zag ik de trailer van Miss Peregrine’s home for peculiar children, verfilmd door Tim Burton. Ik zag een grote eettafel met een aantal bizar uitziende kinderen eromheen. Dat sprak me meteen aan en daarom besloot ik dat ik het boek gauw moest lezen, zodat ik daarna de film kon gaan zien. Een paar dagen later stond ik voor een cadeautje bij kinderboekhandel Speelboek (geweldige winkel) en daar stond het boek op de jongerenafdeling, vol met geheimzinnige zwart-wit-foto’s. Dat gaat niet werken op een e-reader, dus ik moest deze kopen.

miss-peregrine Verder lezen

De pier stort in – Mark Haddon

Mark Haddon ken je misschien wel van Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht, wat een erg leuk boek is over een autistische jongen. Ik heb vorig jaar in Londen het bijbehorende toneelstuk gezien, wat ook de moeite waard is. Toen boekverkoper Edith zeer enthousiast over Haddons nieuwste boek The pier falls twitterde, liet ik me overhalen om het te kopen, ook omdat ik op dat moment een onbedwingbare behoefte had aan korte verhalen. Edith wist me ook te vertellen dat Harry Pallemans een uitstekende vertaling had afgeleverd, dus ik koos voor de Nederlandse versie De pier stort in. In 2010 las ik namelijk Haddons roman A spot of bother, waarvan ik me vooral kan herinneren dat ik het Engels vrij lastig vond.

Verder lezen

Zeven pogingen om een geliefde te wekken – Ineke Riem

Lioba woont in een dorpje op één van de Zuid-Hollandse eilanden. Daar valt ze erg op in haar zelfgemaakte jurken. Ze woont bij haar opa op de boerderij en werkt in een klein museum, maar ze droomt van een mode-opleiding. Ondanks haar creativiteit en originele ontwerpen wordt ze keer op keer afgewezen door de mode-academie. Verdrietig vlucht ze de natuur in. Een paar uur later wordt ze gevonden, diep in slaap.

Zeven pogingen om een geliefde te wekken

Verder lezen

Anna – Niccolò Ammaniti

Niccolò Ammaniti is in ons land één van de bekendste en geliefdste Italiaanse schrijvers. Eerder las ik van hem Ik haal je op, ik neem je mee, wat ik een aardig boek vond, maar niet zo geweldig dat ik meteen meer van hem wilde lezen. Eigenlijk begreep ik zijn populariteit niet zo goed. Met zijn nieuwste boek stapt hij in een nieuw genre: de dystopie. Dat maakte mij nieuwsgierig en ik deed mee met een winactie van Libris op twitter, die ik prompt won. Een gesigneerd exemplaar van Anna viel in mijn brievenbus. Het duurde een paar maanden voor ik erin begon. Misschien aarzelde ik een beetje, was ik bang voor een tegenvaller. Ik kan al verklappen dat dat niet terecht was.

2016-02-02 20.39.06 Verder lezen

Verborgen gebreken – Renate Dorrestein

Christine Jansen is een eigenwijze stoere meid van tien jaar. Ze heeft vaak ruzie met haar moeder, die drie kinderen van verschillende vaders heeft. Haar nieuwste vriend Jaap is erg leuk met de kinderen, maar Chris kan ook gemeen doen tegen hem. Ze is wel dol op haar oudere broer Waldo en haar jongere broertje Tommie. Deze zomer gaan ze op vakantie naar Schotland. Renate Dorrestein beschrijft het gezin en de buurt op haar sublieme manier, waardoor meteen duidelijk is hoe de verhoudingen liggen. Ik ben geboeid vanaf de eerste zinnen. En ik lees met veel plezier door tot de laatste bladzijde.

In Schotland gebeurt er iets waardoor Chris besluit om weg te lopen. Tommie gaat natuurlijk mee. Op de boot van Oban naar het eiland Mull kruipen ze in een auto die niet op slot is. Ze komen terecht bij Agnes, een oudere vrouw die al hordes neefjes en nichtjes heeft vermaakt in haar vakantiehuis op Mull. Sommigen daarvan hadden ook de behoefte om weg te lopen. Verder lezen