De blauwe maanvis – A.N. Ryst

Een tijd lang dacht ik dat ik niet van sprookjes hield. Ik had er zo’n beeld bij van geromantiseerde versies van Doornroosje en Roodkapje met nare stiefmoeders en pratende dieren en dat trok me niet zo. Laatst realiseerde ik me dat dat helemaal niet klopt. Ik ben juist gek op verhalen die zich een paar eeuwen geleden afspelen, in een bosachtige omgeving, met een vleugje surrealisme of zelfs magie. Dan denk ik bijvoorbeeld aan Uprooted over een meisje dat haar magische gaven leert kennen en een gevaarlijk woud moet verslaan of De man die de taal van slangen sprak, dat geïnspireerd is op volksverhalen uit Estland. En nu heb ik weer zo’n boek te pakken, al gaat het deze keer om een verhalenbundel.

Verder lezen

Advertenties