Onrustige jeugd – Konstantin Paustovski

Na een pauze van twee maanden wilde ik graag door in het tweede deel van de autobiografie van Konstantin Paustovski. In Verre jaren las ik over zijn kindertijd, die hij op weergaloze manier beschrijft. Onrustige jeugd gaat over zijn jaren als jong volwassene. Na de middelbare school gaat hij studeren, maar hij vertelt niets over colleges of studieboeken. Paustovski moet in zijn eigen levensonderhoud voorzien en gaat daarom werken als conducteur en bestuurder van de tram van Moskou, wat hilarische verhalen oplevert. Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt hij aangesteld als verzorger van gewonde soldaten op de hospitaaltrein vanaf het front in Polen. Dat is fysiek maar vooral mentaal zwaar:

Dat waren de nachten waarin ik een volwassen man werd. Het eens zo blinkende klatergoud van mijn voorstellingen over de werkelijkheid verschrompelde en schilferde iedere dag wat meer af. Het drong tot mij door dat het leven hard is en voortdurend moeite vergt, wil men het zuiver houden, vrij van vuiligheid en bedrog, en het in heel zijn pracht en eenvoud kunnen zien.

Verder lezen

Advertenties

Nederland leest: Ik, robot – Isaac Asimov

Laatst maakte ik voor het eerst een praatje met een robot. Dat was een leuke ervaring en ook wel gek, want ik merkte de neiging om die robot menselijke eigenschappen toe te dichten, vanwege de stem en de bewegingen. Isaac Asimov had in 1950 vast nog nooit een robot ontmoet, maar zijn fantasie en logica waren genoeg om briljante robotverhalen te schrijven. Dit jaar staat zijn boek Ik, robot centraal bij Nederland leest. In november kan je in Nederlandse bibliotheken gratis een exemplaar ophalen. Ik las alvast het Engelse origineel I, robot.

In het jaar 2057 vertelt robot-psycholoog Susan Calvin de geschiedenis van de robotica in negen spannende verhalen. Sommige spelen zich af op aarde en andere in de ruimte. Robots spelen in de loop van de tijd een steeds grotere rol voor de mensheid. Soms loopt het echter anders dan de mensen hadden verwacht. Verder lezen

Verre jaren – Konstantin Paustovski

Bij de eerste zinnen van Verre jaren ben ik al helemaal onder de indruk. Wat waanzinnig mooi geschreven! Twee veellezers raadden me deze autobiografische serie van zes boeken aan, omdat het zo prachtig is. En ze hebben gelijk. In dit eerste deel beschrijft Konstantin Paustovski zijn jeugd in Rusland rond 1900. Het lijkt wel een soort sprookjeswereld met betoverende landschappen. Er zijn excentrieke ooms en tantes, zoals de oom die wereldreiziger is en de fantasie van de kleine Kostik op hol doet slaan. Het is heerlijk om te lezen hoe de jongen de wereld om zich heen observeert.

Als Paustovski zestien jaar is, wordt zijn vader ontslagen en het gezin valt uit elkaar. Eerst woont hij een tijdje bij zijn oom en tante, maar hij wil terug naar zijn oude gymnasium. Dus hij zal voortaan voor zichzelf moeten zorgen door bijlessen te geven. Ondertussen is hij ook gewoon een scholier die geintjes uithaalt met docenten, waar hij tegelijkertijd ook ontzag voor heeft. Paustovski blijft een dromer, die enorm geniet van literatuur en theater. Verder lezen

De gedaanteverwisseling – Franz Kafka

Voor mijn leeskring begon ik aan Tender is the night van F. Scott Fitzgerald, die vooral bekend is van The great Gatsby. Ik kwam er maar zeer moeizaam doorheen en hoopte stiekem dat degene die het had gekozen er vanaf zou zien… en ja hoor, twee weken voor de afgesproken datum kwam er een e-mail dat ze er niet doorkwam en ook anderen bekenden dat het niet lukte. Omdat er niet zoveel tijd meer was, besloten we een dun boek te kiezen, in de verwachting dat toch niet iedereen het zou gaan lezen. Dan hadden we toch een goede smoes om bij elkaar te komen en gezellig te kletsen (want daar gaat een boekenclub toch ook om!)

De gedaanteverwisseling is een verhaal van Franz Kafka. Ik denk dat iedereen weleens heeft gehoord van zijn boek Het proces, maar wie heeft het echt gelezen?  Verder lezen

Het parfum – Patrick Süskind

In de achttiende eeuw leefde in Frankrijk een man met een bijzonder goede neus. Jean-Baptiste Grenouille werd geboren uit een viswijf dat hem onder de viskraam liet liggen, net als haar andere vier kinderen, die dit niet overleefden. Maar deze baby gaf een schreeuw en werd naar het klooster gebracht. Hij versleet diverse minnen, waarvan de laatste pas kon duiden wat haar niet beviel: het kind had geen geur… Zo begint dit sprookjesachtige verhaal van Patrick Süskind. Het werd voor het eerst uitgegeven in 1985 en is inmiddels zo bekend dat ik het wel een klassieker kan noemen. Ik verwachtte er dan ook heel wat van.

Verder lezen

Nooit meer slapen – Willem Frederik Hermans

Ik kende al een paar mooie boeken van Willem Frederik Hermans toen ik acht jaar geleden Nooit meer slapen las. Ik vond het werkelijk geniaal. Vorig jaar verscheen de film en ik twijfelde lang. Mijn nieuwsgierigheid won en ik werd niet teleurgesteld, want de film was erg mooi gemaakt. Ik besloot dat ik het boek nog eens wilde lezen en daarom koos ik het uit voor mijn leesgroep. Wel spannend: zouden zij één van mijn favoriete boeken ook mooi vinden of juist vreselijk? Het is immers niet het vrolijkste boek…

Verder lezen

Liefde in tijden van cholera – Gabriel García Márquez

Liefde in tijden van cholera kreeg de meeste stemmen in mijn vorige poll. Sommige lezers gaven zelfs aan dat het bij hun lievelingsboeken hoort. Ik had al eerder iets van Gabriel García Márquez gelezen (Over de liefde en andere duivels) en dat beviel me wel. Dus vol goede moed begon ik aan dit dikke boek van vijfhonderd bladzijden.

Op de achterkant staat dat de hoofdpersonen Fermina Daza en Florentino Ariza heten, maar het boek begint met de dood van dokter Urbino. Het duurt even voordat ik door heb hoe de verhoudingen liggen. García Márquez blinkt uit in breedsprakigheid en dat toont hij ook meteen in het begin; daarom kost het me wat moeite erin te komen. Maar na een tijdje heb ik een goed tempo te pakken. Soms lees ik wel een zin terug, want het is soms wel jammer om zo snel door de mooie zinnen heen te gaan, maar een flink tempo is wel nodig om dit te volbrengen. Dokter Juvenal Urbino is de echtgenoot van Fermina Daza. Ze trouwden aan het einde van de negentiende eeuw in stad in Colombia. Ze kwamen beiden uit een rijke familie. Het is echter geen huwelijk uit liefde, al leren ze wel van elkaar te houden. Echte liefde heeft Fermina als tiener wel meegemaakt, want Florentino Ariza viel als een blok voor haar en ze hebben jarenlang stiekem brieven aan elkaar geschreven. Maar in een impulsieve bui heeft ze hem afgewezen. Verder lezen