Hallo muur – Erik Jan Harmens

In de bibliotheek kom ik Hallo muur tegen. Ik heb daar al een paar enthousiaste blogs over gelezen en ik twijfelde steeds of het wat voor me is. Laatst zag ik Erik Jan Harmens bij de literaire show van Waumans en Victoria, waar hij werd geïnterviewd over zijn nieuwe boek Pauwl. Ik vond ‘m daar wel grappig, dus staand in de bibliotheek lees ik een hoofdstukje. En nog eentje. En nog eentje ergens in het midden. Ik blijf twijfelen, maar het leest wel makkelijk, dus ik leen het toch maar.

Hallo muur is sterk autobiografisch. Tot in detail vertelt Erik Jan over zijn eigen leven, tot de intiemste dingen toe. Ik weet natuurlijk niet of hij daar wat bij heeft verzonnen, dat zou best kunnen, want het is een schrijver. Ik vind het vaak wel grappig en herkenbaar, andere keren is hij gewoon een vieze man. Maar misschien is iedereen wel af en toe een smeerlap, stiekem. Wat Erik Jan ook stiekem doet is drinken. Nouja, soms zuipt hij ook met vrienden, die blijkbaar ook allemaal wel van een borrel houden. Of eigenlijk liever van tien. Eindeloos zijn de opsommingen van hoeveel Westmalle Tripels en sterke drank hij elke avond drinkt.

Verder lezen

Advertenties

Anna – Niccolò Ammaniti

Niccolò Ammaniti is in ons land één van de bekendste en geliefdste Italiaanse schrijvers. Eerder las ik van hem Ik haal je op, ik neem je mee, wat ik een aardig boek vond, maar niet zo geweldig dat ik meteen meer van hem wilde lezen. Eigenlijk begreep ik zijn populariteit niet zo goed. Met zijn nieuwste boek stapt hij in een nieuw genre: de dystopie. Dat maakte mij nieuwsgierig en ik deed mee met een winactie van Libris op twitter, die ik prompt won. Een gesigneerd exemplaar van Anna viel in mijn brievenbus. Het duurde een paar maanden voor ik erin begon. Misschien aarzelde ik een beetje, was ik bang voor een tegenvaller. Ik kan al verklappen dat dat niet terecht was.

2016-02-02 20.39.06 Verder lezen

Elena’s vlucht – Susan Smit

download (1)

Elena hoort bij het Roma-volk, ze is dus een zigeunerin. Haar verhaal speelt in de jaren 1930, als ze 14 jaar is en wordt uitgehuwelijkt aan een oudere weduwnaar. In tegenstelling tot veel andere vrouwen van haar volk lukt het haar niet om haar liefdeloze huwelijk te accepteren en ze besluit om te vluchten. Aangekomen in een klein dorpje ontmoet ze Nicolaas, een boerenjongen die als een blok voor haar valt. Maar het is niet meteen rozengeur en maneschijn. Zowel Elena als Nicolaas komen een aantal keren voor moeilijke keuzes te staan.

De link met schrijfster Susan Smit, die bekend staat als heks, wordt snel duidelijk: zigeuners leven dicht bij de natuur en ze houden zich bezig met magie en toekomst voorspellen. Ik vond dit erg mooi verwerkt in Elena’s vlucht. Het is interessant om te lezen hoe de Roma omgaan met belangrijke levensgebeurtenissen zoals geboorte, huwelijk en dood.

In het begin van het boek was ik bang dat het voorspelbaar zou worden, maar dat was het absoluut niet. Telkens neemt het verhaal weer een onverwachte wending. Soms waren er wel erg doorzichtige hints (bijvoorbeeld een zwarte vogel als teken van onheil of iemand die een voorspelling doet), maar dat vond ik niet zo erg. Het is zo meeslepend geschreven dat ik het binnen een paar dagen uit heb gelezen. Het zet je ook aan het denken: hoe maak ik keuzes in mijn leven?

Eerder las ik Vloed van deze schrijfster, wat ik ook een erg mooi boek vond. Daarom staat haar nieuwe boek Gisèle vanaf nu met stip op mijn lijst met te lezen boeken.