De blauwe maanvis – A.N. Ryst

Een tijd lang dacht ik dat ik niet van sprookjes hield. Ik had er zo’n beeld bij van geromantiseerde versies van Doornroosje en Roodkapje met nare stiefmoeders en pratende dieren en dat trok me niet zo. Laatst realiseerde ik me dat dat helemaal niet klopt. Ik ben juist gek op verhalen die zich een paar eeuwen geleden afspelen, in een bosachtige omgeving, met een vleugje surrealisme of zelfs magie. Dan denk ik bijvoorbeeld aan Uprooted over een meisje dat haar magische gaven leert kennen en een gevaarlijk woud moet verslaan of De man die de taal van slangen sprak, dat geïnspireerd is op volksverhalen uit Estland. En nu heb ik weer zo’n boek te pakken, al gaat het deze keer om een verhalenbundel.

Verder lezen

Leesreis door de provincies: Belgisch Limburg

Juliette komt uit een muzikaal gezin. Haar vader is de zanger van een balorkest, haar broer Louis speelt daarin de trompet en Juliette danst erbij van jongs af aan. Later doet haar jongere zus Mia ook mee. Maar dan gebeurt er iets verschrikkelijks: tijdens een optreden krijgt Juliettes vader een hartaanval en overlijdt. Daarna glijdt het gezin af. Louis gaat op zichzelf wonen, want hij houdt het niet meer uit. Juliette voelt zich verantwoordelijk en blijft. Het is hartverscheurend om te lezen. Dit is een D-boek, maar het vraagt wel wat van de jeugdige lezer, door tussen de regels door te lezen. Ik moest bijvoorbeeld opzoeken wat laudanum ook alweer doet. Er worden heel wat hints gegeven naar wat gaat komen. Verder lezen

Honderd woorden voor grijs – Hannah Buenting

Teun wil weg. Ze boekt de eerste reis die vertrekt. Dat blijkt een wandelvakantie met allemaal ouderen te zijn. Lukt het dan wel om te leren alleen te zijn? De hoofdstukken waarin Teun haar vakantie beschrijft worden afgewisseld met de aanloop naar deze spontane reis. Ze heeft haar brave vriendje Thijs verlaten, omdat ze viel voor de excentrieke Vos. Dat kostte haar wel al haar oude vrienden. Vos trekt zich niks aan van wat anderen vinden. Hij geeft niet om vakantie, kleren of schone haren, familie of op tijd naar bed gaan. Hij hoort nergens bij, maar kent wel veel mensen. Teun en Vos gaan samenwonen en ze houden van elkaar, maar langzamerhand glijdt Vos af. Hij drinkt veel en verdient geen geld. Teun maakt zich niet druk, ze laat hem zijn zoals hij is.

Verder lezen

Bagatellen voor een landschap – J. Bernlef

Onder mijn voeten
miljoenen luisterschelpen.

Gekraak verraadt mij

Vanuit diepe duinpannen
stormen donkere pollen opwaarts

Stokstijf blijven staan en
luisteren naar het haastige wissen
van naam na gelispelde naam.

De kans is groot dat je weleens een roman van J. Bernlef hebt gelezen, zoals het indrukwekkende Hersenschimmen of het boekenweekgeschenk De pianoman. Maar wist je dat hij ook gedichten heeft geschreven? Die in Bagatellen voor een landschap gaan allemaal over de duinen. Bernlef schildert met woorden, maar anders dan bij een schilderij kan je in een gedicht ook geluiden en gevoelens kwijt. Verder lezen

Tellen en wegen – K. Schippers

In de bibliotheek sta ik bij de afdeling poëzie: een kast vol met dunne boekjes. Ik sta met een bundel van Vasalis in mijn handen als mijn oog valt op Tellen en wegen. Een aantal jaren geleden las ik de roman Waar was je nou van K. Schippers. Dat vond ik erg mooi vanwege de verstilde, surrealistische sfeer. Het verbaast me niet dat deze schrijver ook gedichten heeft gepubliceerd.

IMG_0648

Verder lezen

Duel met paard – Pauline Genee

Genee_Duel met paard

Thomas Rosenboom schrijft: ‘ Ik heb Duel met paard in één adem uitgelezen.’ Qua thema en sfeer doet het boek inderdaad denken aan Publieke werken van Rosenboom, wat ik pittig maar erg mooi vond. De verhalen spelen rond dezelfde tijd en zijn allebei gebaseerd op waar gebeurde geschiedenissen.

Het is 1904 en in Berlijn schijnt er een paard te zijn dat kan rekenen. Zijn eigenaar Von Osten geeft hem sommen op, waarna paard Hans het antwoord geeft door met zijn hoef te tikken. Elke zondag demonstreert Von Osten dit op de binnenplaats van het gebouw waar hij woont. Von Osten is alleenstaand en zijn buurvrouw Frau Piehl zet koffie en kookt voor hem. De geluiden van de rekentrainingen op de binnenplaats geven ritme aan haar dag.  Op een zondag komt de Italiaanse schilder Emilio Rendich naar de demonstratie kijken. Hij is erg onder de indruk. Via hem komt het zover dat een commissie van geleerden het paard onderzoekt en een rapport schrijft over hun bevindingen. Voor Von Osten is dat erg belangrijk, want het zal eindelijk erkenning betekenen.

Het boek bestaat uit 25 hoofdstukken. In het begin vond ik het lastig om in het verhaal te komen. Ik vond het een beetje saai. Misschien kwam dat doordat het perspectief snel wisselt tussen Von Osten, Rendich en Frau Piehl. Pas in hoofdstuk 16 gaat het over de jeugd van Von Osten, wat een gekke sprong in het verhaal geeft. Dit had volgens mij beter in het begin geplaatst kunnen worden, want het verklaart veel. Het zou dan ook makkelijker zijn geweest om meteen mee te leven met Von Osten, omdat je de hoofdpersoon dan beter kent. De rol van Frau Piehl vind ik erg goed gekozen. Zij wordt meteen in het begin geïntroduceerd, maar komt daarna pas in hoofdstuk 17 en nog een hoofdstuk daarna terug. Over haar had ik wel meer willen lezen, omdat ze een goed beeld geeft van het leven in die tijd. Pas in hoofdstuk 18 komt de vaart er echt in met een spannende scene, die prachtig is geschreven. Vanaf daar heb ik het dan ook snel uitgelezen, ook al is dan al lang duidelijk welke kant het op gaat.

Pauline Genee zit met haar debuut niet meteen op het niveau van Thomas Rosenboom, maar zij is wel een aanwinst voor het genre van de historische romans.