De dag dat ik Jezus ontmoette – Charlotte Rørth

De Deense Charlotte Rørth was niet religieus en hield zich ook niet bezig met yoga. Toch had ze op een dag een spirituele ervaring die haar hele leven veranderde of in elk geval haar beleving ervan. In een kerkje in Spanje had ze een ontmoeting met Jezus. Ze was voor haar werk op reis en zat even uit te rusten op een bankje in de sacristie van de kerk. Jezus verscheen voor haar in een landschap met olijfbomen, dat leek op het Spaanse, maar het was Israël. Toen de verschijning voorbij was, zag de gids dat Charlotte straalde, alsof ze verliefd was, maar dan letterlijk, met licht om haar heen.

In De dag dat ik Jezus ontmoette beschrijft Charlotte Rørth hoe ze besluit om deze ervaring te benaderen op de manier die ze gewend is: als journalist gaat ze op zoek naar mensen die eenzelfde ervaring hebben gehad. Verder lezen

De twee rivieren – Inez van Dullemen

Inez van Dullemen was negentien jaar toen ze debuteerde. Bijna zeventig jaar later is ze gestopt met schrijven, maar ze kan het toch niet laten om herinneringen te noteren. Die fragmenten vormen samen De twee rivieren. Een aantal stukjes gaan over de vogels in haar tuin. Met sommige heeft ze een speciale band. Maar ze verlangt terug naar de prachtige natuur die ze zag op haar vele verre reizen, van Antarctica tot de jungle van Zuid-Amerika. Daar speelt zich ook het boek af dat ik acht jaar geleden van haar las: Het land van zwart en rood. Ik kan me er weinig van herinneren, maar wel dat ik het zo prachtig geschreven vond en dat ik meer van deze schrijver wilde lezen. Ook in dit laatste boek komen reizen veelvuldig aan bod en het is heerlijk om erover te lezen. Verder lezen

Nooit meer slapen – Willem Frederik Hermans

Ik kende al een paar mooie boeken van Willem Frederik Hermans toen ik acht jaar geleden Nooit meer slapen las. Ik vond het werkelijk geniaal. Vorig jaar verscheen de film en ik twijfelde lang. Mijn nieuwsgierigheid won en ik werd niet teleurgesteld, want de film was erg mooi gemaakt. Ik besloot dat ik het boek nog eens wilde lezen en daarom koos ik het uit voor mijn leesgroep. Wel spannend: zouden zij één van mijn favoriete boeken ook mooi vinden of juist vreselijk? Het is immers niet het vrolijkste boek…

Verder lezen

Eten, bidden, beminnen – Elizabeth Gilbert

Sommige lezers vinden Eten, bidden, beminnen een geweldig boek, anderen hebben er niks mee. Ze vinden het te zweverig en ik vreesde een flutroman. Daarom had ik het tot nu toe links laten liggen, maar toen ik het van medeblogger Regenboogbui kreeg toegestuurd, wilde ik het natuurlijk wel lezen. Het blijkt een hartstikke leuk boek te zijn en er zijn maar een paar zweverige bladzijden bij. Had ik dat even verkeerd ingeschat!

Verder lezen

Een alternatief boekenweekgeschenk

De eerste bladzijde van de novelle lees ik op internet en dat maakt me al meteen enthousiast. Jennifer is met haar vader onderweg naar Portugal, in een oud Volkswagenbusje. Waarom zou ze dat doen? Ik wil het weten! Daarom spurt ik mij naar de christelijke boekhandel in de buurt, om het christelijke boekenweekgeschenk te scoren. Helaas doet die winkel niet mee, maar bij Sjofar in Utrecht koop ik het voor 2,95 euro. Uiteraard kan je het ook cadeau krijgen als je een boek van minstens 12,50 euro aanschaft. Het geschenk is geschreven door Corien Oranje en toevallig vind ik haar zo’n leuk mens (al ken ik haar alleen door haar blog en op twitter). Eerder las ik al één van haar vele fijne jeugdboeken.

Verder lezen

De onderwaterzwemmer – P.F. Thomése

Op de eerste bladzijde heeft P.F. Thomése me al in zijn greep. Wat kan die man meeslepend schrijven! Tin (afkorting van Martin) is veertien jaar als het oorlog is. Hij mag eindelijk met zijn vader mee naar de overkant van de rivier, waar het al bevrijd gebied is. De overtocht is gevaarlijk en moet ’s nachts gebeuren, zwemmend, met hun kleding op hun hoofd gebonden. Maar dan raakt Tin zijn vader kwijt. In zijn eentje bereikt hij de overkant. Wat nu? Zijn vader had niet verteld wat ze verder zouden gaan doen…

de-onderwaterzwemmer Verder lezen

The Martian – Andy Weir

Mark Watney landde met vijf collega-astronauten op Mars. Maar nu is hij er alleen. De anderen dachten dat hij dood was en zijn terug op weg naar de Aarde. Niemand weet dat Mark nog in leven is. Het lukt hem om in zijn ruimtepak terug te lopen naar de tent waarin de astronauten een aantal dagen hebben gewoond, maar communiceren gaat niet lukken, omdat de satellietschotel is afgebroken. En dan begint het grote overleven… Mark Watney is handig en intelligent. Bovendien is hij een rasoptimist. Ik vraag me af of dat realistisch is, maar dan denk ik aan André Kuipers die altijd met zo’n grote lach op zijn gezicht te zien is, zelfs als hij net de meest vreselijke G-krachten heeft doorstaan. Zulke mensen bestaan. Je zou er haast jaloers op worden.

the-martian Verder lezen