Weg – Minke Douwesz

Weg kreeg de meeste stemmen in de afgelopen poll. Het boek is zwaarder en heeft meer bladzijden dan je zou verwachten als je het ziet. Het dunne maar stevige papier en het lettertype van uitgeverij Van Oorschot doen me denken aan de serie Het Bureau van J.J. Voskuil. Ook qua schrijfstijl lijkt het daarop: het leven van de hoofdpersoon wordt zeer gedetailleerd verteld. Daardoor zie ik het helemaal voor me en kruip ik weg in het verhaal.

Edith is gynaecoloog en woont op een boerderijtje samen met haar vriendin Norma, twee ezels, twee katten en een hond. Ediths proefschrift over meisjes met anorexia is bijna klaar. Naast haar werk als arts zit ze ’s avonds thuis vaak nog te werken aan haar laatste artikel. Ondertussen is Norma werkloos thuis, want ze werd overspannen tijdens de verbouwing van het huis. Daardoor lijdt ze aan heftige migraine. Hun relatie loopt momenteel erg stroef, doordat hun levens zo anders zijn en ze elkaar niet begrijpen. Toen ze elkaar net kenden vond Edith het juist fijn om met iemand te zijn die zo anders was dan zijzelf. Maar Norma ontpopte zich als iemand die helemaal niet zo avontuurlijk was, maar ‘onaangepast, wantrouwend, mensenschuw’. In het begin moet ik soms even puzzelen wie nou wie is in de vele dialogen: bij een heterostel heb je hij en zij, maar Minke Douwesz heeft dit elegant opgelost door het consequent over ‘ze’ te hebben als het over Edith gaat en Norma is ‘zij’.

Verder lezen

Noodweer – Marijke Schermer

Marijke Schermer beschrijft een levensecht gezin: Emilia en Bruch met hun twee zoontjes. Ze wonen in een heerlijk vrijstaand huis aan een rivier. Bruch is arts en Emilia is mede-eigenaar van een bedrijfje dat artikelen publiceert over de cijfers achter het nieuws en interpretatie daarvan. Dat vind ik een leuk detail, omdat ik zelf ook veel met statistiek te maken heb in mijn werk. De statistische metaforen vind ik erg creatief gevonden.

Toch broeit er iets in het huwelijk van Emilia en Bruch. Verder lezen

Grip – Stephan Enter

Een paar jaar geleden begon ik aan Spel van Stephan Enter. Het boeide me niet en na een bladzijde of 50 heb ik het weggelegd. Die schrijver was niet aan mij besteed, zo dacht ik. Maar iemand van mijn boekenclub koos Grip van dezelfde schrijver uit om samen te bespreken. Ik zag er een beetje tegenop, maar ja, voor je boekenclub moet je wel wat over hebben.

Grip gaat over vier vrienden. In hun studententijd waren ze fanatieke klimmers en ze gingen met elkaar op vakantie naar de Lofoten in het noorden van Noorwegen. Snel daarna verloren ze elkaar uit het oog. Twintig jaar later zijn Paul en Vincent onderweg naar Martin en Lotte, die getrouwd zijn en in Wales wonen. Het boek bestaat uit vier delen. De eerste drie zijn geschreven vanuit respectievelijk Paul, Martin en Vincent. Deel vier is een soort epiloog. Door deze constructie krijg je vanuit verschillende perspectieven een terugblik op die vakantie in Noorwegen. Dit wordt afgewisseld met korte scènes in het heden. Paul en Vincent zitten in de trein met een geweldig uitzicht op Wales, wat erg mooi beschreven wordt. Martin zit met zijn dochter Fiona in de bus, om zijn oude vrienden op te halen van het station.

grip

Verder lezen

Zeepost – Judith Herzberg

De trouwe lezer weet dat ik vorig jaar ben begonnen met het lezen van poëzie. Na vijf recente gedichtenbundels sta ik weer in de bibliotheek bij die kast vol dunne (en een paar dikke) boekjes en mijn oog valt op een rijtje van Judith Herzberg, een heel bekende naam. Welke zal ik kiezen? Die roze dan maar: Zeepost, dat voor het eerst is uitgegeven in 1963. Het begint zo:

OPMAAT

Staat de kleine boot
op de golftop
stil?

En de mast dan,
heen en weer, na het
heen, voor het
weer?

Voor iedere zwiep
(ook bij muziek)
zweeft even
niets.

(…)

Verder lezen