Het besluit van Dola Korstjens – Elke Geurts

Als er een nieuwe column van Elke Geurts op Bloglovin’ verschijnt, klik ik daar altijd het eerste heen. Eerst schreef ze meestal over haar gezin met man en twee dochters. Inmiddels gaat het daar nog steeds over, maar de vader van haar dochters is ergens anders gaan wonen. Langzaam dringt tot Elke door dat ze gaan scheiden. Inmiddels is er een andere vrouw in beeld. Het is hartverscheurend om te lezen. Omdat ik Elkes stukjes zo graag lees en zin had in een verhalenbundel (zoals vaker), leende ik haar debuut bij de bibliotheek.

het-besluit-van-dola-korstjens

Verder lezen

De unster – Maarten ’t Hart

Ik vermoed dat Maarten ’t Hart dit boek uit 1989 grinnikend heeft geschreven. In zijn debuut viel me op dat hij bloedserieus was en dat zijn nuchtere, droge humor ver te zoeken was, maar met De unster heb ik mij kostelijk vermaakt.

de-unster

Het boek bevat twaalf verhalen. In een aantal daarvan lijkt de schrijver zelf de hoofdpersoon te zijn. Hij doet verslag van gebeurtenissen uit zijn eigen leven, vast wel aangedikt, maar altijd realistisch. Het gaat bijvoorbeeld over zijn leven op het platteland, met de moestuin en de buurman die boer is en regelmatig even langskomt om te kletsen. De natuur in de buurt wordt gedetailleerd beschreven. Verder lezen

Anna in kaart gebracht – Marek Šindelka

Het nieuwste boek van Marek Šindelka gaat in Tsjechië als warme broodjes over de toonbank. Ik ben benieuwd en haal een splinternieuw exemplaar uit de bieb. Op de achterkant staat dat de tien hoofdstukken die erin staan allemaal op één of andere manier met Anna te maken hebben. Daardoor ga ik in elk verhaal naarstig op zoek naar het verband met Anna, maar ik kan het niet snel vinden of vermoed wel iets maar weet het niet zeker. Dat is jammer, want de verhalen zijn elk op zichzelf al erg goed. Een rode draad tussen korte verhalen is mooi, maar niet noodzakelijk. Misschien is het een verkooptruc, omdat er veel mensen zijn die beweren niet van verhalenbundels te houden. ‘Mozaïekvertelling’ is ook wel een heel mooi woord dat de aandacht trekt.

Verder lezen

Een volstrekt nutteloos mens – Jori Stam

Zowel blogger Tessa als schrijver Ellen Deckwitz vinden het debuut van Jori Stam geweldig, dus ik besluit het ook te lezen. Op de achterkant staat zijn foto: hij ziet eruit als een corpsbal met van dat halflange haar. Wat zou zo’n jongen schrijven? Het boek bevat tien verhalen; de eerste is het langste met 35 bladzijden, de andere zijn gemiddeld rond de tien bladzijden. Alle tien hebben ze een man in de hoofdrol waarmee ik me totaal niet kan identificeren. het zijn eigenlijk allemaal sukkels die pech hebben in het leven. Verder lezen

De pier stort in – Mark Haddon

Mark Haddon ken je misschien wel van Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht, wat een erg leuk boek is over een autistische jongen. Ik heb vorig jaar in Londen het bijbehorende toneelstuk gezien, wat ook de moeite waard is. Toen boekverkoper Edith zeer enthousiast over Haddons nieuwste boek The pier falls twitterde, liet ik me overhalen om het te kopen, ook omdat ik op dat moment een onbedwingbare behoefte had aan korte verhalen. Edith wist me ook te vertellen dat Harry Pallemans een uitstekende vertaling had afgeleverd, dus ik koos voor de Nederlandse versie De pier stort in. In 2010 las ik namelijk Haddons roman A spot of bother, waarvan ik me vooral kan herinneren dat ik het Engels vrij lastig vond.

Verder lezen

X&Y – Franca Treur

Na twee romans kwam Franca Treur met een verhalenbundel. Haar eerste roman kreeg veel aandacht en werd verfilmd. Haar tweede roman viel een beetje tegen, maar met deze verhaaltjes zet ze zich weer op de kaart: het boekje werd door de NRC verkozen tot één van de mooiste boeken van de eerste helft van 2016. Ik was nieuwsgierig en besloot X&Y uit de bibliotheek te halen.

X&Y

Het boek heeft een klein, handzaam formaat. De verhalen zijn hoogstens twee kleine bladzijden lang, wat ik een perfecte lengte vind. Als je een leesdipje hebt, start dan met één (of een paar) van deze verhaaltjes, dan ben je op gang en kan je je daarna in een roman storten. Olivia Ettema heeft het opgefleurd met tekeningen, die goed passen bij de inhoud en de sfeer van de verhalen.

Verder lezen

Leesreis om de wereld: Egypte

Nobelprijswinnaar Nagieb Mahfoez is één van de bekendste Arabische schrijvers. Op mijn boekenlijst staat zijn roman Tussen twee paleizen, maar dat is een vrij dik boek. Ik had meer zin in een verhalenbundel en daarom koos ik voor Taveerne De zwarte kat. Hierin staan zeventien verhalen, variërend van vijf tot 28 bladzijden. Het liefst heb ik ze nog iets korter, maar dit is ook prima.

Nagieb Mahfoez schrijft licht surrealistisch, waar ik erg van houd. Hij had van mij nog wel ietsje meer mogen fantaseren. Maar op deze manier krijg ik juist een mooi beeld van het leven in Egypte. Wat mij erg opvalt is dat vrouwen amper een rol spelen. Ze lijken amper te bestaan en als ze toch voorkomen dan gaat het erom of ze huwbaar zijn. Eén keer heeft een weduwe de hoofdrol, maar eigenlijk gaat het dan ook meer om de man die haar aan de haak slaat. Ik vraag mij af of dat nog steeds zo is.

Verder lezen