De kleurloze Tazaki Tsukuru en zijn pelgrimsjaren – Haruki Murakami

Eindelijk lees ik weer eens iets van de grote Murakami! Ik had het e-book van De kleurloze Tazaki Tsukuru en zijn pelgrimsjaren vorig jaar gekocht om te lezen voor mijn leesgroep, maar degene die het boek had uitgekozen wilde toch iets anders bespreken. Ze had namelijk van iemand gehoord dat het niet zo’n goed boek was. En ik had ook een paar keer gelezen dat dit een ‘mindere’ Murakami zou zijn. Maar ja, het blijft Murakami en ik heb het boek al, dus ik begin er vol goede moed aan.

Verder lezen

Het kleine meisje van meneer Linh – Philippe Claudel

Philippe Claudel is een bekende schrijver, maar ik had nog nooit iets van hem gelezen. Zijn boeken gaan vaak over oorlog en dat vermijd ik liever, maar ik wil me daar wel graag overheen zetten. Iemand van mijn leesclub koos voor Het kleine meisje van meneer Linh, een boekje dat ik ook al tegenkwam in Hoe lees ik? van Lidewijde Paris. Het fragment dat zij citeert sprak mij erg aan en daarom was ik erg benieuwd naar de rest van het verhaal.

Meneer Linh vertrekt uit zijn geboorteland Viëtnam. Zijn zoon en schoondochter zijn overleden en zijn vrouw is al jaren dood. Door een bombardement is het hele dorp met de grond gelijk gemaakt. Alleen zijn kleindochter Sang Diû leeft nog. Ze is zes weken oud en meneer Lin neemt haar mee op de boot naar een ver land. Wekenlang moeten ze reizen. Maar het meisje blijft rustig.

Verder lezen

Het verhaal van het verloren kind – Elena Ferrante

Na het iets tegenvallende derde deel van de Napolitaanse romans hoop ik op een spetterend slot. Hoe zou het aflopen met de bijzondere vriendinnen Elena en Lila? In het begin van het eerste boek is de zestigjarige Lila verdwenen. Zou ze nog terugkomen? Elena vertelt in Het verhaal van het verloren kind hoe haar leven en dat van Lila is verlopen in de laatste dertig jaar. Ik zal proberen niet teveel te verklappen, maar wil toch iets van de inhoud bespreken.

het-verhaal-van-het-verloren-kind

Verder lezen

Een klein leven – Hanya Yanagihara

Een klein leven is een dik boek over vier studievrienden in New York. Aan het begin zijn ze rond de 27 jaar. De vier jongens worden uitgebreid geïntroduceerd en ik pak mijn opschrijfboekje erbij:

  • JB is kunstenaar, met een bijbaan als receptionist
  • Willem is acteur, met een bijbaan als kelner
  • Malcolm werkt bij een architectenbureau
  • Jude is jurist

Later komen er hoofdstukken die geschreven zijn vanuit Harold, docent van Jude, die in de ik-vorm schrijft en het tegen ‘jou’ heeft. Dat blijkt Willem te zijn. Bij elk hoofdstuk moet ik uitpuzzelen vanuit wiens perspectief het hoofdstuk is geschreven of in welke tijd het speelt. Aan de andere kant wordt alles tot in detail beschreven, soms wel erg veel details.

Die vier zijn vrienden voor het leven. Als ik eindelijk bij alle vier een voorstelling in mijn hoofd heb gemaakt, blijkt dat er wel degelijk één echte hoofdpersoon is: het boek draait om Jude. Hij heeft een vreselijke jeugd gehad, waarin hij misbruikt is in alle opzichten die je kunt bedenken. Zijn ouders heeft hij nooit gekend. Op zijn zestiende is hij toegelaten tot een prestigieuze universiteit en vanaf toen ging het geweldig, omdat hij briljant is. Maar zijn herinneringen blijven hem voor altijd achtervolgen. Zijn lichaam is zo beschadigd dat hij veel pijn heeft.

een-klein-leven

Verder lezen

Wie vlucht en wie blijft – Elena Ferrante

Het is haast niet te missen: in boekenland is de ‘Ferrante-fever’ uitgebroken. Wie eenmaal begonnen is, wil door. Het derde deel is net verschenen en daarover gaat dit artikel. Men zegt dat dit deel ook los van de andere twee te lezen is, maar ik lees altijd graag op volgorde. Achterin staat wel een beschrijving van alle personen en een korte samenvatting van de gebeurtenissen in de vorige delen, voor wie die nog niet gelezen heeft of haar geheugen wil opfrissen.

Wie vlucht Ferrante

Verder lezen

De nieuwe achternaam – Elena Ferrante

Na de cliffhanger op de laatste bladzijde van De geniale vriendin van Elena Ferrante begin ik meteen in het volgende deel van deze verslavende serie. In het eerste hoofdstuk van De nieuwe achternaam worden de mensen uit de Napolitaanse wijk allemaal vlot geïntroduceerd. Voor wie haar geheugen nog meer wil opfrissen, is er achterin het boek een lijst met de namen van de verschillende families en de belangrijkste gebeurtenissen. Ik gebruik die zelf niet, maar moet soms wel even goed nadenken wie ook alweer getrouwd was met wie. Het komt erop neer dat bijna iedereen schoonfamilie van elkaar is. Er wordt in de wijk jong getrouwd, maar Lila spant de kroon met haar zestien jaar. In dit tweede deel wordt duidelijk dat dit vaak niet zo goed uitpakt. De jongeren worden zoals iedereen van die leeftijd vaak verliefd, ook al zijn ze verloofd of getrouwd.

Elena-Ferrante-De-nieuwe-achternaam-boek
Verder lezen

De geniale vriendin – Elena Ferrante

Elena Ferrante stond al hoog op mijn verlanglijstje toen Cathelijne van leesclub Een perfecte dag voor literatuur aankondigde dat we in juni over het derde deel van de Napolitaanse romans gaan bloggen. Ik aarzelde even, want een serie lees ik het liefste op volgorde en vaak laat ik dan wat tijd tussen de delen zitten. Maar ik had al veel goeds gelezen over deze boeken en bovendien had ik in de allerlaatste uitverkoop van V&D het eerste deel De geniale vriendin gekocht. Daarom beloofde ik alle drie de delen in korte tijd te gaan lezen en ik begon met hoge verwachtingen aan dit boek.

De geniale vriendin

In de vier Napolitaanse romans is Elena aan het woord, die terugkijkt op haar leven waarin haar vriendin Lila een belangrijke rol speelt. Het eerste deel gaat over hun kindertijd in de jaren vijftig. Lila is een stoer en brutaal meisje dat alles lijkt te durven. Elena wil daar niet voor onderdoen en doet alles wat Lila ook doet. In de wijk valt genoeg te beleven. De kinderen begrijpen nog lang niet alles, maar ze voelen wel aan hoe de verhoudingen tussen de families liggen.  Verder lezen